Armando Palacio Vald�s

COMO SE CASO BRA�ANOVA III (...) Pasar�a en mi finca de Ginzo la mitad del a�o, y la otra mitad en Madrid (...) Se acercaba el carnaval y me determin� a pasarlo aqu� y tomar el  tren de Galicia el mismo mi�rcoles de ceniza. (...) � Pero nos hemos re�do esta ma�ana en casa cuando hemos sabido que que has nacido nada menos que en Ginzo de Limia! ...	(...) Pocos meses despu�s quede unido en santo yugo matrimonial a la que es hoy mi adorada compa�era. Nos fuimos a vivir a mi finca de Ginzo de Limia, y Emilita..(...) canta de un modo admirable algunas canciones gallegas, aprendi� nuestro dialecto a la perfecci�n, recita poemas de Rosal�a de Castro y Curros Enr�quez, se viste el traje t�pico del pa�s cuando va a las romer�as; en fin, se hizo una galleguita acabada y encantadora..(...)

ARMANDO PALACIO VALD�S

Armando Francisco Bonifacio Palacios Rodr�guez (Armando Palacio Vald�s) nace en Entralgo (Laviana) o 4 de outubro de 1853 e morre en Madrid o 29 de xaneiro de 1938.

  Viviu en Asturias durante a s�a infancia e primeira mocidade. A partir do ano 1870 viviu en Madrid ata a s�a morte, cando xa ti�a m�is de oitenta anos.
A tem�tica das moitas novelas, que el escribiu durante a s�a longa vida ref�rense ao ambiente labrego e mari�eiro da rexi�n asturiana.
Foi amigo de Clar�n e Gald�s. As s�as primeiras obras foron publicadas en peri�dicos. Entre o sua abundante obra son dignas de menci�n as novelas: �A aldea perdida�, �Marta e Mar�a�,..
Aos poucos meses do seu nacemento trasl�dase coa s�a familia a Avil�s. Retorna ao seu pobo natal en 1859 no que pasa grandes tempadas que marcar�n a s�a vida e obra.
Foi director da Revista Europea, onde publicou unha serie de descrici�ns humor�sticas de novelistas e poetas coas que se iniciou no campo literario. A estes escritos seguiron tres volumes de cr�tica: Descrici�ns literarias: os novelistas espa�ois, Os oradores do Ateneo e Nova viaxe ao Parnaso.
Algunhas das s�as obras humor�sticas m�is salientadas son: O idilio dun doente, Marta e Mar�a, Augas fortes, Riverita, Maximina, O cuarto poder e A irm� San Suplicio.
Foi escollido acad�mico da lingua en 1906 na vacante de Pereda e no Ateneo de Madrid foi presidente en 1924 e vicepresidente da secci�n de Literatura no curso 1886-87.