Paliques Palique del palique Col�n y Compa��a De Col�n nada malo tengo que decir; pero de la Compa��a, francamente, va uno estando harto. (...) (...) D. Herm�genes dec�a: �No es de extra�ar este rasgo de Crist�bal (le llamaba de t�),(...) , Planchampla public� la vera efigiesde los greg�escos que usaba un cierto Pinz�n de Ginzo de Limia, que se crey� mucho tiempo que era pariente por parte de padre de los otros Pinzones, y que result� luego que no lo era, ni era de Ginzo, ni Pinz�n, sino Pinzales, y eso tuerto.(...)

CORRIENTE Relatos sueltos y narraciones incompletas                                                         (...) Contemplando aquella tarde al se�or Ca�ete, le parec�a imposible a corriente haber admirado alg�n d�a a semejante so�ador y haber agradecido de lo no lerdo y comedido. ���puff!!!y aquel joven que le acompa�aba, �quien seria?. alg�n poeta l�rico de Viana del Bolo o de Ginzo de Limia, sabe dios, �La L�rica! �Habr�a cosa mas despreciable?

 

LEOPOLDO ALAS "CLAR�N"

Naceu en Zamora, en 1852, pero sentiuse profundamente asturiano, como a s�a familia, e pasou a maior parte da s�a vida en Oviedo, onde estudou Dereito e foi catedr�tico de Universidade. Al� morreu en 1901.
Home de grandes inquietudes espirituais, perdeu a fe nunha crise xuvenil e recobrouna en 1892, a�nda que na marxe da ortodoxia. Foi moi cr�tico co catolicismo tradicional. En pol�tica foi un liberal republicano moi sensible diante das inquietudes sociais. �, perante todo, un intelectual independente que desenvolveu unha importante actividade cr�tica e deixounos unha activada narrativa non moi ampla, pero de gran valor.


Obra cr�tica e narrativa

Como cr�tico literario salienta pola agudeza dos seus xu�zos. Ademais os seus artigos rev�lannos as s�as preferencias de escritor: admira a Balzac e, m�is a�nda, a Flaubert; defendeu a Zola, con reservas. Entre os espa�ois, alab� a Gald�s.
Como novelista, comeza coa Regenta (1884). Publicou despois O seu �nico fillo (1890), estimable, pero inferior a aquela.
Ademais compuxo m�is de setenta contos, en cuxas p�xinas conviven enfoques cr�ticos coa tenrura para as xentes humildes. O m�is famoso � Adeus, Cordera!, obra mestra do x�nero pola s�a fondura emotiva e a s�a perfecci�n formal.